پروانه شدن
درباره سایت
امکانات وب
گر بیایی دهمت جان
گر نیایی کشدم غم
منکه بایست بمیرم
چه بیایی چه نیایی
(سعدی)
برچسب:
نویسنده: بهراد حسین‌پور
با من تنها شده
یارا تو بمان
همه رفتند از این خانه
خدارا تو بمان
من بیبرگ خزان دیده دگر رفتنی ام
تو همه باروبری
تازه بهارا تو بمان
(هوشنگ ابتهاج)
برچسب:
نویسنده: بهراد حسین‌پور
فقط پیش تو ارومم
فقط پیش تو میخندم
فقط وقتی که توهستی
درو رو غصه میبندم
برچسب:
نویسنده: بهراد حسین‌پور
با یقین آمده بودیمو مردد رفتیم
به خیابان شلوغی که نباید رفتیم
برچسب:
نویسنده: بهراد حسین‌پور
شباهت تو و من هرچه بود ثابت کرد
که فصل مشترک عقل و عشق تنهاییست
برچسب:
نویسنده: بهراد حسین‌پور
این همه تند مرو شعر مرا خسته مکن
من که در هر غزلم سوی تو راه آمده ام
برچسب:
نویسنده: بهراد حسین‌پور
چه کسی میداند که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی کیداند که تو منتظر یک روزنه در فردایی؟
پیله خود رت بگشا تو به اندازه پروانه شدن زیبایی♡
برچسب:
نویسنده: بهراد حسین‌پور
شنیدستم که وقت برگریزان
شد از باد خزان، برگی گریزان
میان شاخهها خود را نهان داشت
رخ از تقدیر، پنهان چون توان داشت
بخود گفتا کازین شاخ تنومند
قضایم هیچگه نتواند افکند
سموم فتنه کرد آهنگ تاراج
ز تنها سر، ز سرها دور شد تاج
قبای سرخ گل دادند بر باد
ز مرغان چمن برخاست فریاد
زادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: بهراد حسین‌پور
بر دل من گشت عشق نیکوان فرمانروا
اشک سرخ من دلیل و رنگ زرد من گوا
نیستی رنگم چنین و نیستی اشکم چنان
گر بر این دل نیستی عشق بتان فرمانروا
تا شدم با مهر آن نامهربان دلبر، قرین
تا شدم با عشق آن ناپارسا یار آشنا
مهربان بودم، به جان خود شدم نامهربان
پارسا بودم، به کار دین شدم ناپارساادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: بهراد حسین‌پور
نـه فـقـط از تـو اگــر دل بـکنـم می میرم
سایـه ات نـیـز بـیـفـتـد به تنـم می میرم
بین جان من و پیراهن من فرقی نیست
هـر یکی را کـه بـرایـت بـکَـنـم می میرم
بـرق چـشمـان تــو از دور مـرا می گـیـرد
مـن اگـر دسـت بـه زلفـت بزنم می میرم
بـازی مـاهی و گـربـه است نظر بـازی مـا
مثل یک تنگ شبی می شکنم می میادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: بهراد حسین‌پور
اینجــا شروع یک غـــزل و یک جنایت است
دارم هوار می زنم بیش از دو ساعت است
لطفا نپرس دیگر از ایــــن رسم کــهنه مان
خنجر زدن به پشت که از روی عادت است
با عرض احترام بگویم کــه مدتـــی است ... !
این نامه ها همیشه تمامش شکایت است !
اینجـــا هــوا بد است نشد زندگی کنیم
باید سفر کنیم به جایی که راحت استادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: بهراد حسین‌پور
گر بگویم با خیالت تا کجاها رفته اممردمان این زمانه سنگسارم می کنند...رج به رج هر بیت را از روی چشمت ساختمشعرهایم دستباف مهربانی های توست...عطسه هایم عرصۀ پاییز را پر کرده استحرف رفتن می زنی هی صبر می آید فقطروی نبودت هم حسابی تازه وا کردمیاد تو می ارزد به بودنهای خیلیهاتو در کنار خودت نیستی نمی دانیادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: بهراد حسین‌پور
سهم من کن کمی از این همه زیبایی خوداز که آموخته ای راز فریبایی خوددیده ام ماه شدی و به دلم می تابیخواب کن کودک دل با دم لالایی خودچون زبان باز کنی شعر و عسل عرضه کنیمی کنی فاش به این،رمز دل آرایی خودتا که امروز شوم مست تماشا شدنتروی شانه بفشان گیسوی یلدایی خودچشم آهویی تو، منظره در منظره استسیر کن چادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: بهراد حسین‌پور
می رفت یک مسافــر و یک آشنا نداشت
گویا که این غریبه کسی جز خدا نداشت
می گفت : مـــی روم کـــه نگویند همرهان
در نیمه ی راه ماند و به عهدش وفا نداشت
گفتیم:ای ستاره ی شب تا سحر بمان
او عاشقــانه رفت و به مـا اعتنا نداشت
در کوچـــه های عشق نشستی به انتظار
گفتی:چگونه رفت که پایش صدا نداشت؟!
تهمت نمی زنمادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: بهراد حسین‌پور
من از بازترین پنجره با مردم این ناحیه صحبت کردمحرفی از جنس زمان نشنیدم!هیچ چشمی عاشقانه به زمین خیره نبود.
کسی از دیدن یک باغچه مجذوب نشد.هیچکس زاغچه ای را سر یک مزرعه جدی نگرفت .من به اندازه ی یک ابر دلم میگیرد.....و شبی از شبهامردی از من پرسیدتا طلوع انگور چند ساعت راه است؟
باید امشب برومباید امادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: بهراد حسین‌پور